Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/9532 · K. 2016/6776

12. Ceza Dairesi         2015/9532 E.  ,  2016/6776 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince 22.04.2013 günü saat 22.00 sıralarında termal kameralar ile Okçular köyünün Bani ve ... tepelerinin izlendiği esnada, 5 kişinin arazide kazı yaptıklarının görüldüğü ve olay yerine giden kolluk görevlilerince sanıklar ... ve ... ile haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ..., ... ve ...'in suç üstü yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede 2 metre genişliğinde ve 1 metre derinliğinde kazı yerinin tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıkların verdikleri ifadelerinde, define bulabilmek amacıyla kazı yapmaya karar verdiklerini, kazı esnasında da yakalandıklarını beyan ettikleri, olay yerinde yapılan 11.04.2014 tarihli keşfe iştirak eden arkeolog ve fen bilirkişisinden alınan raporlarda belirtildiği üzere, izinsiz kazı yapılan yerin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olmadığı, tüm dosya kapsamından sanıklar ... ve ...'ın, haklarında verilen kararlar temyiz incelemesine gelmeyen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde kültür varlığı bulabilmek için izinsiz kazı yaptıkları ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanıklar hakkında tayin edilen erteli hapis cezasının uzun süreli olduğu, bu sebeple TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanıklar ... ve ... hakkındaki hüküm ikinci ve beşinci bentlerindeki sekizinci paragraflarının çıkartılarak, yerlerine “sanığın, 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.