Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/9581 · K. 2016/4319

21. Hukuk Dairesi         2015/9581 E.  ,  2016/4319 K. "İçtihat Metni" Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin ve davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava; davacının davalı işyerinde 08.10.2009 – 04.01.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece; davacının 08.10.2009 – 31.12.2009 tarihleri arasında davalı şirkette günün asgari ücreti üzerinden 24 gün süre ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyeri tarafından davacının 04.01.2012 – 17.01.2012, 28.01.2012 – 30.06.2012, 28.07.2012 – 06.09.2012 ve 03.10.2012 – 26.01.2013 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, ancak bordro tanığı .. tarafından; davacının 2009 yılında evde çalıştırılmak üzere işe alındığının, davacının şirkete gelip gitmediğinin, davacının 2012 yılından sonra şirkete gelip gittiğinin ve sigortasının yapıldığının beyan edildiği, bordro tanığı .. tarafından; davacının 2009 yılında dava dışı ancak davalı şirketin önceki yönetim kurulu başkanı olan bey tarafından eşine bakması için işe alındığının, davacının 2009-2012 yılları arasında beyle şirkete gelip gittiğinin, ancak çalışmadığının, davacının şirkete geldiğinde aşçı olmadığında yemek yapıp bulaşık yıkadığının, ancak bunun toplamının 1-2 ay kadar olduğunun, davacının ücretini 'den aldığının beyan edildiği, bordro tanığı tarafından; kendisinin 2009/11. ayda temizlikçi olarak işe başladığının, davacının da kendisinden 1 ay kadar önce işe başladığının, davacının aşçı yardımcısı olarak çalıştığının, davacının aynı zamanda Bey'in şoförlüğünü yaptığının, davacının joker eleman olarak çalıştığının, zaman zaman 'in eşine de baktığının beyan edildiği, davalı tanığı .. tarafından ise; kendisinin 1 yıl kadar 'in hasta olan eşine baktığının, işten ayrılmak istediğinde verilen ilan üzerine davacının işe başladığının, ancak eşinin davacının bakımından memnun olmaması üzerine 10 gün kadar sonra tekrar kendisinin işe başladığının ve 2 yıl kadar daha çalıştığının, kendisinden başka evde 2 tane daha Gürcistan uyruklu bayan bulunduğunun, davacının evde yardımcı eleman olarak çalıştığının, davacının gezdiğinin, 'in adında başka bir şoförü olduğunun, kendisi, , davacı, 'in eşi olduğu halde şirkete gittiklerinde kendilerinin başka bir bölümde davacı ile 'in başka bir bölümde oturduklarının, davacının şirkete çalışmaya gitmediğinin beyan edildiği, dava dışı 'ın davacıya 31.05.2011 tarihinde aracını dilediği gibi kullanması için noterden yetki verdiği, ın 2006 yılından beri diyaliz hastası olduğu ve haftada 3 kere diyalize gittiği, tarafından davacının dava dışı . ve ile 09.07.2010 – 26.07.2010 ( 11 gün ), 31.07.2010 – 09.08.2010 ( 9 gün ), 18.09.2010 – 21.09.2010 ( 3 gün ), 09.07.2011 – 10.07.2011 tarihleri arasında otelde kaldığının bildirildiği, davalı Kurum tarafından davacıya gönderilen 03.06.2014 tarihli yazıda; 05.02.2013 tarihli denetim talebi sonucu yapılan denetimde, davacının 13.10.2009 – 04.01.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde fiili çalışmasının bulunduğunun tespit edildiğinin ve hizmetlerinin kazandırıldığının yazmakta olduğu, ancak bu denetime ilişkin dosyanın mevcut olmadığı, davacının hizmet cetvelinde de söz konusu hizmetlerin görünmediği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Somut olayda ise anılan şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; davalı şirketin defter ve kayıtlarını, varsa davacının banka hesaplarını araştırarak davacıya ücret ödemesi yapılıp yapılmadığını araştırmak, davacıdan ücretini ne şekilde ve kimden aldığını sorarak davacı beyanları gereğince araştırmayı genişletmek, dönem bordrolarında isimleri bulunan kişiler arasından re'sen seçilecek başkaca tanıklar dinleyerek davacının davalı şirkette işe başlama tarihini, yaptığı işi ve ne kadar süre çalıştığını tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koymak, tanık tarafından dava dışı ..'ın şoförü olduğu bildirilen isimli kişinin beyanlarını almak ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalıya yükletilmesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.