Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/9840 · K. 2015/7365

7. Hukuk Dairesi         2015/9840 E.  ,  2015/7365 K. "İçtihat Metni" Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2.Davacı vekili, davacının 1992-2011 tarihleri arasında çalıştığını sözleşmesinin ücretleri ödenmediğinden kendisi tarafından haklı nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda davacının tanık beyanlarından günde 10 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme indirildiğinde haftada 10,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Kapıcı hizmetleri ara dinlenme süreleri uzun bir çalışma sistemine sahiptir. Mahkemece binanın kaloriferli mi doğalgazlı mı olduğu hangi tarihte doğalgaza geçildiği tespit edilip, yaz kış mevsimi ayrımı yapılarak 3 blok 26 daireli bir sitede haftada 3 gün 3 bloğun temizliği, çöp toplanması, yaz döneminde çiçek ve bahçe işleri, kış dönemlerinde kalorifer yakma işinin ne kadar zaman alacağı gerekirse keşif yapılarak tanıklar yeniden dinlenerek davacının fazla çalışma alacağının bu deliller doğrultusunda değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. 3.Davalı işveren tarafından davacıya kıdem tazminatına mahsuben avans niteliğinde 7580,05 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece avans niteliğindeki ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle toplam alacaktan mahsubu yerine yapılan toplam ödeme miktarı 7.580,05 TL’nin mahsubu suretiyle fazla kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesi hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.