Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2016/10035 · K. 2016/8678

14. Ceza Dairesi         2016/10035 E.  ,  2016/8678 K. "İçtihat Metni" Cinsel saldırı suçundan şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2016 tarihli ve 2016/44 soruşturma, 2016/58 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2016 tarihli ve 2016/57 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında, üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut beyan dışında delil bulunmadığından ve sorunun hukuki mahiyette olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, şüphelinin ifadesinde, ...'ın mağdur ...'yı istediğini ancak olumsuz cevap verildiğini bu nedenle ...'nın da kaçırılmaya razı olduğunun belirtilmesi üzerine yardım ettiğini belirttiği, şüpheli... ve diğer şüpheliler haklarında Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 2015/370 Esas sayılı iddianamede, şüphelilerin eylem birliği içerisinde cinsel amaçla ortak hakimiyet kurarak ve cebir kullanarak mağduru kaçırdıklarının anlatıldığı da nazara alındığında, şüpheli hakkında kamu davası açmaya yeterli delil bulunduğu, delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin mahkemede olduğu cihetle, itirazın kabulü ile kamu davasının açılmasına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.06.2016 gün ve 94660652-105-57-4752-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü: Boyabat Sulh Ceza Hakimliğinin 19.02.2016 tarihli ve 2016/57 Değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.