Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/10058 · K. 2018/2846

11. Hukuk Dairesi         2016/10058 E.  ,  2018/2846 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2015 tarih ve 2014/271-2015/955 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya eşya taşıma hizmeti verdiğini ve 4.396,70 TL tutarındaki faturaya dayalı alacağını davalıdan talep etmesine rağmen ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın İİK'nun 67. maddesinde belirtilen 1 yıllık süre içerisinde açılmadığını, takibe dayanak fatura konusu taşıma işini yaptırmadığını, eşya taşıma işini dava dışı ...'ın yaptırmış olması nedeniyle söz konusu taşımadan müvekkilinin sorumlu olmadığını, konşimento arkasında yazılı olması gereken şartların bulunmadığını veya okunmadığını, bu nedenle geçerli bir anlaşmadan da söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporunda taşıma işinden kaynaklanan alacak tutarının hesaplanabilmesi için taraflar arasındaki sözleşme ekinde bulunan fiyat listelerinin ve/veya revize formlarının dosyaya sunulmasının zorunlu olduğu, davalı tarafça dosyaya sunulan fatura detayı ve sözleşme şartları uyarınca yapılan hesaplamaya göre davacının davalıdan ilave yakıt bedeli dahil 4.293,17 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, taraf vekillerince bilirkişi raporuna itiraz edildiği, ek rapor alınmak üzere 100,00 TL ek ücretin davacı vekili tarafından yatırılmasına karar verilmesine rağmen davacı vekili tarafından ek rapor alınması talepleri olmadığı ve ek ücret yatırmayacakları yönünde beyanda bulunulduğu, ancak bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmak için yeterli görülmediği, HMK'nın 324. maddesi gereği taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı yatırmak zorunda olup, yatırmadığı takdirde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı, davanın çözümü için de bilirkişi incelemesinin gerekli olduğu gerekçesiyle ispat olunamayan davanın redidne karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklı fatura alacağına dayalı takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna taraflarca itiraz edilmesi üzerine ek rapor alınması yönünde ara karar oluşturulduğu, ancak bilirkişiler için öngörülen ek ücretin davacı tarafından yatırılmamış olduğu, alınan bilirkişi raporunun uyuşmazlığı çözmek için yeterli olmadığı, dosyadaki mevcut delillerle de davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.6100 sayılı HMK Beşinci Bölümde Bilirkişi İncelemesi düzenlenmiş olup, 281. madde hükmüne göre, taraflar bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler. Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabilir. Aynı Kanun'un 283. madde hükmünde de açıklandığı üzere, bilirkişiye, sarf etmiş olduğu emek ve mesaiyle orantılı bir ücret ile inceleme, ulaşım, konaklama ve diğer giderleri ödenir. Bu konuda, Adalet Bakanlığınca çıkarılacak ve her yıl güncellenecek olan tarife esas alınır. Somut olayda, mahkemece, tarafların itirazları karşılanmak üzere bilirkişiden ek rapor alınması yoluna gidilmiş ve bilirkişi için ek ücreti davacının ödemesi yönünde ara karar oluşturulmuş ise de, yasal düzenlemelerde mutlak suretle ek rapor için ek ücret ödenmesi öngörülmediği gibi, mahkemece takdir edilen ek ücretin davacı tarafından ödenmemesi halinde ek rapor alınmasında menfaati bulunan davalı tarafından da ödenebileceği değerlendirilmeksizin, mahkemece davanın yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış, eksik incelemeye dayalı verilen kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.