Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/10061 · K. 2016/11317

4. Hukuk Dairesi         2016/10061 E.  ,  2016/11317 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 17/11/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 26/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi. Dava, kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının yargılama masraflarını süresi içinde yatırmamasından dolayı HMK’nın 119/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının yerel mahkemeden adli yardım talep ettiği, mahkemenin ise adli yardım talebini reddettiği, davacının bu red kararına yönelik yapmış olduğu itirazın da mahkemece reddedildiği anlaşılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2. maddesine göre; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı itiraz etmek mümkün olup itiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebinin reddine ilişkin karara yapılan itirazın da reddedilmesi üzerine davacının artık masrafları yatırması gerekmektedir. Şu halde, mahkemece davacının verilen kesin süre içinde masrafları yatırmamasından dolayı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya uygundur. SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.