Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2016/10064 · K. 2017/1300

12. Hukuk Dairesi         2016/10064 E.  ,  2017/1300 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Şikayetçi alacaklı icra müdürlüğüne başvurarak borçlu belediyenin maden payına ve banka hesaplarına haciz konulmasını talep etmiş, icra müdürlüğünce talebin kısmen kabulüne karar verilmiş, alacaklının şikayeti üzerine, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda şikayetin kabulüne, borçlu belediyenin maden payı ve banka hesabına haciz konulmasına karar vermiştir. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir. İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Somut olayda, mahkemece 03.02.2016 havale tarihli bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmiştir. Borçlu belediyenin iddiaları da dikkate alınarak bankadaki paraların niteliği gereği haczi kabil olup olmadığı, haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta olup olmadığı daha ayrıntılı olarak Yargıtay denetimine elverişli gerektiğinde yeni bilirkişilerden rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesis etmek gerekirken hüküm kurmaya elverişli olmayan yeterli araştırma yapılmadan eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilmesi isabetsizdir. SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.