Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/10112 · K. 2018/4809

12. Ceza Dairesi         2016/10112 E.  ,  2018/4809 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/3,1-a, 52/2-4, 53/8. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak; Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille, yerleşim yeri idışındaki, iki şeritli ve iki yönlü, toplam 7 metre genişliğindeki, virajlı, asfalt kaplama, yol şerit çizgisinin bulunmadığı ve olay esnasında kuru olan köy yolunda seyir halindeyken, karşı yön şeridine taşacak şekilde sola kıvrılan viraja giriş yaptığı esnada, karşı istikametten gelen gelen ...'in idaresindeki aracı ile asli kusurlu olarak çarpışması neticesinde ...'in öldüğü olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini, Kabule göre de; Sanığa ait sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilirken dayanak kanun maddesinin TCK'nın 53/6. maddesi yerine ayn kanunun 53/8. maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.