Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/10194 · K. 2016/7663

11. Hukuk Dairesi         2016/10194 E.  ,  2016/7663 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/07/2016 tarih ve 2016/275-2016/322 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında imzalanan iş akdinin davalı taraf istifa ettiğinden sona erdiğini, davalının sözleşmede işçi için öngörülen bir yıllık rekabet etmeme yasağına aykırı davrandığını ve rakip firmada işe başladığını ileri sürerk TBK 446. maddesi gereğince sözleşmede yazılı 83.255,16 TL cezai şart alacağın dava tarihinden itibaren hesaplanacak olan yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; rekabet yasağı kaydına ilişkin davaların mutlak ticari dava niteliğinde olup, davanın asliye ticaret mahkemesinin görev alanına girdiğini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu rekabet yasağının dayanağı işçinin hizmet akdinden kaynaklanan sadakat borcu, hizmet akdinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda görevli mahkemenin iş mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine, dosyanın talep halinde görevli ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava, rekabet yasağının ihlali nedeniyle cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Davacı, davalının davacı şirketteki hizmet ilişkisi sona erdikten sonra rakip firmada çalışmaya başladığını ve rekabet yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek cezai şart isteminde bulunmuş, mahkemece, iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt nedeniyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş sözleşmesinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır. Somut olayda, davalının rekabet yasağını ihlal ettiği iddia edilen davranışı açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğundan, bu davranışın 6098 sayılı TBK'nın 444 ve 447. maddeleri (mülga 818 sayılı BK'nın m. 348) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve açık biçimde asliye ticaret mahkemelerinin görev alanında bulunmasına rağmen, mahkemece, iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ve davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.