Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/10290 · K. 2019/7384

11. Ceza Dairesi         2016/10290 E.  ,  2019/7384 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet I- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamada toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında ve sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesine gelince; 1- Sanık ...'in şirketle hiçbir ilgisinin olmadığını, işe koyacağım diyerek diğer sanık ...'ın kendisine noterde bir takım evraklara imza attırdığını, içeriklerini tam bilmediğini, bu belgeler ile şirkete ortak yapıldığını, düzenlenen faturalar ve şirket işleriyle ilgisinin bulunmadığını, ...'ın bu şekilde ... isimli şahsı da mağdur ettiğini savunması , ...'ın “... benim gibi inşaat işlerinde çalışan biridir, kandırılarak üzerine şirket yapılan bir şahıstır, mağdur olmuştur, kandırıldık...” şeklindeki beyanı karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; savunmada adı geçen ...'in tanık sıfatıyla olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin de CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, elde edilmesi halinde ve gerektiğinde faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, Bs-Ba sorgulamasında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin herhangi bir bildirim bulunmadığının belirtilmiş olması, elde edilen fatura bulunmaması karşısında, mevcut haliyle sözkonusu takvim yıllarında fatura düzenlendiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında Ba formuyla sanıklardan mal aldığını bildiren mükellefler olup olmadığı ya da ele geçen fatura bulunup bulunmadığı hususları yeniden araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) Sanıklar hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b, 5237 sayılı TCK'nin 43. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.