Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/10312 · K. 2017/6791

12. Ceza Dairesi         2016/10312 E.  ,  2017/6791 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mükerrer yargılama yapıldığına, sanığın bölgenin sit alanı olduğunu bilmesinin mümkün olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dairemizin 2015/13125 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/255 Esas, 2014/110 Karar sayılı dosyası kapsamında mevcut 28/10/2013 tarihli kaçak yapı görgü tespit tutanağında, mevcut binanın, prefabrik ve tek katlı olarak inşa edildiğinin, üzerine de dış cephe kaplaması yapıldığının belirtildiği, bahse konu binayı inşa eden sanık hakkında 27/11/2013 tarihli iddianame ile dava açıldığı, mahkemece 09/12/2013 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verildiği, olay yerinde 24/02/2014 tarihinde icra edilen keşif sonrası inşaat ve ziraat mühendisi bilirkişilerce ortak düzenlenen rapor ile, 28/10/2013 tarihli kaçak yapı görgü tespit tutanağı günü ve 24/02/2014 keşif günü arasında inşai faaliyetlere devam edildiğinin, binaya tuğlalı ve tek katlı bir kısım eklendiğinin, bahçe kısmı büyütülerek tuğla korkuluk yapıldığının belirlendiği, yargılama sonunda, 22/04/2014 tarihli karar ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine hükmedildiği; İnceleme konusu dosya kapsamında yürütülen soruşturmanın da, 26/02/2014 tarihli yapı tatil zaptı eklenmek suretiyle ...Belediye Başkanlığınca suç duyurusunda bulunulması üzerine başladığı, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen 28/04/2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; 28/10/2013 tarihinde yapılan tespitten sonra, yapının kuzeye bakan cephesine tuğla ile örülmüş, kapı ve penceresi takılmamış, çatısı sac ile örtülmüş, duvarları sıvanmamış, tek katlı, odunluk benzeri bir eklenti, güneye bakan cephesine ise, yaklaşık 30 - 40 cm beton taban dökülerek oturma yerine benzer bir alan ve ayrıca yeni bir baca yapıldığının, bahse konu eklentilerin, ... Belediyesi görevlilerince mühürleme işleminin uygulandığı 26/02/2014 tarihinde de mevcut olduğunun belirtildiği, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadede, suça konu prefabrik yapıyı yaz aylarında konaklamak amacıyla 2013 yılı Mayıs ayında yaptırdığını, 15/12/2013 tarihine kadar içinde oturduktan sonra İnegöl'e gittiğini beyan ettiği, sanık hakkında 03/06/2014 tarihli iddianame ile ikinci davanın açıldığı, yapılan yargılama sonunda, sanığın, ilk iddianamenin tanzim edildiği 27/11/2013 tarihinden sonra da eylemini sürdürdüğü gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği; Sanığın, kolluk kuvvetlerince 28/10/2013 tarihinde yapılan tespitten sonra, tek katlı prefabrik binanın kuzey ve güney cephelerine ilave müdahalelerde bulunduğu sabit ise de, sözü edilen ilave müdahalelerin ilk kez, Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/255 Esas, 2014/110 Karar sayılı dosyası kapsamında 24/02/2014 tarihinde yapılan keşifte gözlemlendiği, sanık hakkındaki 27/11/2013 tarihli ilk iddianamenin 09/12/2013 tarihinde kabul edilip kovuşturma aşamasının belirtilen tarih itibariyle başlaması ve sanığın da kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, prefabrik yapıda 15/12/2013 tarihine kadar oturduğunu beyan etmesi dikkate alındığında, ilave müdahalelerin, sanık hakkında dava açılıp hukuki kesinti gerçekleştikten sonra yapıldığı hususunda şüphe bulunduğu anlaşılmakla; incelenen dosya ile Dairemizin 2015/13125 Esas sayılı dosyasının konusunu oluşturan Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/255 Esas, 2014/110 Karar sayılı dosyası birleştirilerek, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinde ve kabule göre de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.