Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/10439 · K. 2018/7409

11. Ceza Dairesi         2016/10439 E.  ,  2018/7409 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Sanık ...'ın katılan ... adına bilgi ve rızası dışında çek keşide ederek aralarındaki ticari ilişkiye istinaden katılan ...‘e vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, katılan ...‘e aralarındaki ticari ilişkiye istinaden 11.000 TL bedelli bir müşteri çekini katılan ve ... isimli kişinin huzurunda cirolayarak verdiğini, suça konu çekin ise kendisi tarafından katılana verilen çek olmadığını, bu çekteki cironun kendisine ait olmadığını beyan etmesi, katılan ...‘in aşamalarda ve tanık olarak bilgisine başvurulan ...‘ın soruşturma aşamasında alınan beyanlarında sanığın çekin arkasını yanlarında ciroladığını doğrulamalarına karşın, 01.06.2010 tarihli grafoloji uzmanı bilirkişi raporunda katılan ... adına atılı keşideci imzası ile çekin arka yüzündeki sanık adına atılı bulunan ciro imzasının sanığa ait olmadığının tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık tarafından benzer şekilde katılan ...‘e verilen ve katılan tarafından ciro yada tahsil edilen başkaca çekler olup olmadığının bankalar nezdinde usulünce araştırılması, sanığın incelemeye esas imza ve yazı örnekleri ile kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli imza ve yazıları da toplanmak suretiyle, çekin ön yüzündeki el yazıları ile keşideci imzası ve arka yüzündeki elyazısı ve ciro imzalarının sanığa aidiyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden yeniden rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.