Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/10690 · K. 2019/22021

9. Hukuk Dairesi         2016/10690 E.  ,  2019/22021 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti: Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işçinin 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında müvekkili işverenlikte idari işler sorumlusu olarak çalıştığını, davalı işçinin hiçbir sebep göstermeden ve birdenbire işi bıraktığını ve işe gelmemeye başladığını, kendisine telefonla ulaşıldığında istifa ettiğini beyan ettiğini, bunun üzerine davalıya ihbar öneline uymaksızın istifa ederek işyerinden ayrıldığından ihbar öneline ilişkin tazminatı ödemesi gerektiğini bildirir ihtarname gönderildiğini, buna rağmen geri dönüş yapılmadığını ileri sürerek, 2.661,62 TL ihbar tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. B) Davalı -Karşı davacı Cevabının Özeti: Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin davacı şirkette 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında önce muhasebe departmanında, daha sonra idari işler sorumlusu olarak çalıştığını, yoğun iş yükü altında çalıştırıldığını, bu çalışmalarına karşılık ek ücret ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını, asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin şartlarının iyileştirilmesi ve ücretlerinin ödenmesi için şirket yetkilisine defalarca müracaat etmesine rağmen sonuç alamadığını, söz konusu taleplerinde ısrarlı olunca 2014 yılı Haziran ayı içinde işverenin tavrının değiştiğini, hakaret ve kötü sözler sarf etmeye başladığını, müvekkilinin yerine yeni bir personel alındığını ve birkaç gün birlikte çalıştıklarını, 01/07/2014 tarihi mesai bitiminde müvekkilinin işine son verildiğini ve son ay ücretinin dahi ödenmediğini savunarak davanın reddine, karşı dava yönünden kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,yıllık izin ücreti ,fazla mesai ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davalının davacıya ait işyerinde 22/09/2011-01/07/2014 tarihleri arasında çalıştığı, bilirkişi tarafından ücret bordrolarında belirtilen fazla mesai tahakkuklarının ücretin tamamlanmasında kullanıldığı, dolayısıyla davalının esas ücretinin bir parçası haline geldiği kabul edilerek bordroya göre ücretin belirlendiği, kıdem ve ihbar tazminatının hesabında yol ve yemek yardımı eklenerek giydirilmiş ücretin hesaplandığı, davalı tanık beyanlarına göre davalının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ve genel tatil alacak miktarının hesaplandığı, tanık beyanlarına göre hesaplanan fazla çalışma, genel tatil alacak miktarından bir kişinin yılın tamamında bu şekilde çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olması, izinli, raporlu, mazeretli günler nedeniyle çalışamayabileceğinden % 30 oranında takdiri indirim yapılması gerektiği, takdiri indirim nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davacı işveren lehine vekalet ücreti takdir edilemeyeceği, davalının yıllık izinlerini kullandığı, asgari geçim indirimi alacağının ödendiği, bu taleplerin reddi gerektiği, davacı işveren tarafından iş akdinin davalı tarafından feshedildiğinin belirtildiği, bir temmuzdan itibaren devamsızlık tutanağı düzenlendiği, 14/07/2014 tarihli ihtarname ile davalı işçiden ihbar tazminatı talep edildiği, davalı işçinin de 18/07/2014 tarihli ihtarname ile işveren tarafından işten çıkartıldığını belirterek işçilik alacaklarını talep ettiği, davalı işçi tarafından verilmiş bir istifa dilekçesinin bulunmadığı, istifa eden işçi için devamsızlık tutanağın düzenlenmesinin anlamsız olduğu, bu durumda işveren tarafından istifa nedeniyle işçinin çıkışının verilmesi gerektiği, davalının haklarını istediği için işten çıkartıldığını iddia ettiği ve tanıkların iddiayı doğruladığı, iş yerinde halen çalışan davacı işveren tanıklarının beyanının hükme esas alınmadığı, bir işçinin ortada hiçbir (davacı tanıklarının iddia ettiği gibi) neden olmadan iş akdini feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işveren tarafından işçinin iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacağı talepleri ile fazla taleplerin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur. D) Temyiz: Kararı davacı-karşı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta davalı-karşı davacı işçi davacı-karşı davalı işyerinde fazla mesai yaptığını,karşlığı ücreti alamadığını iddia ederek fazla mesai ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.Davalı ise davacının fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur. Davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş olup,tanıklardan birisi davacı ile sadece bir ay çalışmış,diğeri ise kendisinin fazla mesai yapmadığını,mesaiden erken ayrıldığını söyledikten sonra davalı-karşı davacı işçinin 20.00-21.00’e kadar çalıştığını söylemiştir.Bu tanığın işyerinden söylediği saatten çok önce ayrıldığı sabit olduğuna göre; davalı-karşı davacı işçinin saat 20.00-21.00’e kadar çalıştığını bilebilmesi mümükün değildir ve bu beyana itibar edilemez. Davacı-karşı davalı işveren tanıklarının beyanlarına göre ise davalı-karşı davacı işçinin fazla measi yapması söz konusu değildir. Açıklanan delil durumuna göre ispatlanamayan fazla mesai ücret alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile mahkemece kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.