Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2016/10741 · K. 2018/2099

17. Ceza Dairesi         2016/10741 E.  ,  2018/2099 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, 02/01/2000 tarihinde yine anahtarı aynı iş merkezinin müracaat kısmında bulunan müşteki ...'ın iş yerinin bir üst katında bulunan boş daireye girerek buradan şahsi çeviklikle önce havalandırma boşluğuna daha sonra da müşteki ...'ın 18/1 sayılı yerde bulunan iş yerinin sağlam ve muhkem nitelikte olmadığı keşfen belirlenen pencere demirini eğerek içeriye girip toplam değeri 910.000.000 TL olan elektronik malzemeleri çalması, 26/01/2000 tarihinde ...'de bulunan 8 numaralı dairenin anahtarını müracaat kısmından alarak önce 8 numaralı dairenin kapısını açtığı, daha sonra buradan havalandırma boşluğuna geçerek müşteki ...'e ait olup aynı iş hanının 20 numaralı binasında bulunan 4 numaralı dairenin tuvalet penceresindeki korkuluğu sökerek şahsi çeviklik kullanmak suretiyle içeriye girip toplam değeri 377.500.000 TL olan eşyaları çalması, 01/02/2000 günü gece sayılan zaman dilimi içerisinde ... İş Merkezinin müracaat kısmında bulunan 18/8 sayılı dairenin anahtarını haksız suretle ele geçirerek bu anahtar yardımı ile içeriye girdiği, daha sonra bu dairenin tuvalet penceresinin havalandırma boşluğuna geçerek boşluğun diğer tarafındaki aynı iş merkezinin 20 numaralı binasında bulunan müşteki ...'ye ait 8 numaralı iş yerine geçerek iş yerinden toplam değeri 197.000.000 TL olan 1 adet cep telefonu, 1 adet şarj aleti ve 1 adet faks cihazını şahsi çeviklik ile çalması şeklindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 15 yıl olan zamanaşımının, suçların tarihi olan 02/01/2000, 26/01/2000, 01/02/2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.