Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/10868 · K. 2019/2579

11. Ceza Dairesi         2016/10868 E.  ,  2019/2579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet I- Sanık ve müdafinin defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II- Sanık ve müdafinin 2011-2012- 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1- Sanık hakkında yapılan vergi incelemeleri sonucunda hazırlanan 01.11.2013 tarihli vergi tekniği raporunda sanığın 2013 yılında fatura düzenlediğine dair bir tespit bulunmadığı bildirilmesine karşın 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraatı yerine mahkumiyetine dair hüküm verilmesi ; 2- ... Vergi Denetim Kurulu’nun 29.11.2013 tarihli komisyon mütalaasında vergi suçu raporuna atıf yapıldığı, 01.11.2013 tarihli vergi suçu raporunda ise sanığın 15.07.2011-30.12.2011 tarihleri arasında... vergi Dairesi mükellefi olduğu için 2011 takvim yılında işlenen düzenleme suçu sebebiyle vergi suçu raporunun Antalya Cumhuriyet başsavcılığı’na gönderileceği, 2012 takvim yılı için Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı’na vergi suçu raporu gönderileceği belirtilmiş olması karşısında sanık hakkında 2011 takvim yılı için verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması ; 3- Sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın gerçek bir ticari faaliyetinin olduğunu savunması ve sanık hakkındaki incelemenin sadece fatura alan firmaların Ba formlarına dayandırılarak sahte fatura düzenlediğine dair yeterli tespit yapılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; sanığın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sanığın savunmasında adı geçen Hayati Kahveci isimli kişinin de tanık sıfatıyla dinlenmesi, faturalarda yer alan imza ve yazıların sanık veya...’ye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 4- Kabule göre de; a) Sanık hakkındaki vergi incelemesinin sahte fatura düzenleme suçundan yapılıp buna uygun şekilde dava açıldığı, kararın gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediği anlatılmasına karşın hüküm fıkrasında sahte fatura kullandığı belirtilerek hükmün karıştırılması, b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.