Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/10956 · K. 2019/4818

17. Hukuk Dairesi         2016/10956 E.  ,  2019/4818 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili; davalının sürücüsü ve maliki olduğu aracın müvekkilinin eşi olan yaya ...’a aracına binmek üzere iken çarpması neticesinde ...'ın vefat ettiğini, park halindeki aracına çarpması neticesinde müvekkilinin de yaralandığını, davalı hakkında ceza dosyasında verilen beraat kararının Yargıtay tarafından bozulmasına karar verildiğini, davalının asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğini kazanın meydana geldiği karayolunun 200-250 metre öncesinde hız tahdit şeritleri ve sürücü uyarısı şeritleri bulunduğunu, kazanın meydana geldiği saatte görüş mesafesinin açık ve havanın aydınlık olduğunu belirterek yaralanması ve eşinin vefatı nedeniyle 100.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili; kaza nedeni ile açılan ceza davasının halen derdest olup sonucunun beklenmesini talep ettiklerini, olayda müvekkilinin taksir seviyesinde dahi kusurlu olmadığını, ceza dosyasında bulunan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 08/02/2013 tarihli raporunda, müvekkilinin kazada kusursuz olduğu sonucuna varıldığını, olayın meydana gelmesinde müteveffa ...'ın asli kusurlu olduğunu, kusurlu eylemi ile kendi ölümüne neden olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemek şartı ile talep edilen 100.000,00-TL manevi tazminat miktarının olayda müvekkiline yöneltilebilecek kusur oranı dikkate alındığında fahiş olup sebepsiz zenginleşme aracı olarak ileri sürüldüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 15.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11,10 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 768,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.