Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/11009 · K. 2019/2512

11. Ceza Dairesi         2016/11009 E.  ,  2019/2512 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Sanık hakkında, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 23.10.2013 tarih, 2013/A-3122/55 sayılı vergi tekniği raporunun 6. sayfasında, mükellef hakkında 2010 takvim yılına ilişkin, vergi müfettiş yardımcısı ... tarafından yazılan raporda, KDV hariç 490.894 liralık sahte fatura kullandığının tespit edildiği belirtildiğinden, mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından, 11.09.2012 tarih ve 2012-A-2953/12 sayılı vergi inceleme raporu getirtilerek, sanık hakkında daha önce aynı vergi mükellefiyeti nedeniyle 2010 takim yılında sahte fatura kullanma suçundan işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması; suç konusu faturaları düzenleyen şirketler ve mükellefler hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, söz konusu şirketlerin yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının belirlenmesi, açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim tesellüm belgelerinin, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeteneği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin, faturaları düzenleyenlere ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, suç konusu faturaları düzenleyen şirket ve mükellefler ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu, ödemeye ilişkin çekler ve banka dekontları da göz önünde bulundurulup, çek ve banka dekontlarının doğruluğunun bankalar nezdinde araştırılıp, ödemelerin alıcılar hesabına geçip geçmediği, sahte fatura kullanımını gizlemek için ödemelerin fiktif olarak yapılıp yapılmadığı da değerlendirilerek karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2- Kabule göre de; a) 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümde, aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.