Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2016/11079 · K. 2018/9861

2. Ceza Dairesi         2016/11079 E.  ,  2018/9861 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkralarında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait 60 TL değerinde hurda demir çalması şeklindeki olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, eylem TCK'nın 116/2 maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu halde, daha ağır cezayı içeren aynı Kanun'un 116/1 maddesi ile uygulama yapılması, 3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 10 ay, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.