Yargıtay 19. Hukuk Dairesi · E. 2016/11131 · K. 2017/542

19. Hukuk Dairesi         2016/11131 E.  ,  2017/542 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek kararın da süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -KARAR- Davacı vekili, ... Noterliği’nin 11.07.2014 tarih ve 11227 yevmiye numaralı vekâletnamesi ile davalı ...’yi vekil olarak atadığını, kendisine ait ... plakalı aracın bu vekâletname ile davalı tarafından ... Noterliği’nin 06.08.2014 tarih ve 2482 yevmiye numaralı araç satış sözleşmesi ile kardeşi ...’ye 30.318,00 TL karşılığı satıldığını, davalının satış bedelini kendisine vermediğini, hakkında başlatılan takibe de itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, vekâleten sattığı araç bedelini davacıya ödediğini savunarak davanın reddi ile % 20 oranında kötü niyet tazminatı istemiştir. Mahkemece, tanık beyanı ile adi yazılı sözleşmenin birbirini bütünlediği ve davalının savunmasını doğruladığı, araç sahibinin para almadan vekâletname verip aracı alıcıya teslim etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, araç bedeli alınmasına rağmen vekil tarafından ödenmediği gerekçesiyle takip yapılmasının davacının kötü niyetini gösterdiği gerekçesiyle davanın reddi ile 6.275,71 TL kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş olup, mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. (1) Her ne kadar mahkemenin 09.03.2016 tarihli ek kararı ile muhtıraya rağmen eksik harcın ikmal edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından tamamlanması gereken bir eksik harcın bulunmadığı anlaşıldığından ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile mahkemenin temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik 09.03.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve HUMK’un 432/V maddesi hükmü uyarınca ilk temyiz dilekçesine göre temyiz isteminin incelenmesine geçilmiştir. (2) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca yerel mahkemece verilen 09.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.