Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/11134 · K. 2019/10220

22. Hukuk Dairesi         2016/11134 E.  ,  2019/10220 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 08/08/2004 tarihinde teknik eleman olarak çalışmaya başladığını ve 30/08/2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 30/08/2009 tarihinde davalı şirket tarafından arçelik bakım onarım servis bayiliğinin davalının elinden alındığı gerekçesi ile hiç bir ihbarda bulunulmadan işten çıkarıldığını, defaetle talep etmesine rağmen kıdem tazminatı ve yasadan kaynaklanan diğer tazminat ve alacaklarının ödenmediğini, fiilen çalıştığı dönemde sabah 08.00 de işe başlayıp hemen hemen her akşam onarım kayıtları bitene kadar (akşam 20.00-21.00) çalıştığını, müvekkiline hafta tatili yaptırılmadığı gibi hafta tatili, bayram tatili, yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davaya karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş sözleşmesi son bulduğunda tüm haklarını aldığını ve müvekkile ibraname verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir. Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın yedi günü 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık 28 saat fazla mesai yaptığı belirterek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Dosyadaki davalı işyerinde çalışan davacı tanık beyanı ile Dairemizin aynı gün incelenen emsal nitelikteki 2016/22434-22345 esas sayılı dosyalarındaki tanık beyanları ile dava dilekçesinde belirtilen çalışma saatleri dikkate alındığında davacının yaz aylarında haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı, kış aylarında ayda iki hafta haftanın yedi günü diğer iki hafta haftanın altı günü 08.00-18.00 saatlerinde çalıştığı, haftanın altı günü çalışmasında haftalık 9 saat, haftanın yedi günü çalıştığı haftalarda haftalık 10,5 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi dosya kapsamına daha uygun olacaktır. Hal böyle olunca yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının fazla mesai süresi tespit edilerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.