Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2016/1121 · K. 2020/2867

4. Ceza Dairesi         2016/1121 E.  ,  2020/2867 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1) Sanık hakkında silahla tehdit, hakaret ve katılanlar Sıdıka ve ...'ye yönelik mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizinde; Sanığa yükletilen silahla tehdit, hakaret ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Mala zarar verme ve hakaret suçlarında seçimlik cezalardan hapis tercih edilmesine karşın, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezaları adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infaz aşamasında gözetilebileceği, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; Silahla tehdit suçu yönünden; tekerrüre esas alınan ilam yerine, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/236 E., 2006/339 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'nin ileri sürdüğü temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümdeki tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılarak yerine “sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/236 E., 2006/339 K. sayılı hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2011 tarih ve 2010/185 E., 2011/48 K. Sayılı ilamı esas alınarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 2) Sanık hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyizinde ise; Seçimlik cezalardan hapis tercih edilmesine karşın, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.Ancak; Sanığın katılan ...'e yönelik eyleminin olası kast kapsamında kaldığı kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken tayin olunan cezasından TCK'nın 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla cezaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.