Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2016/11257 · K. 2017/1215

3. Hukuk Dairesi         2016/11257 E.  ,  2017/1215 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, üniversite öğrencisi olduğunu, eğitim ve diğer zorunlu giderlerini karşılayabilmek için davalı babasının ekonomik desteğine ihtiyacı olduğunu ancak babasının kendisine maddi ve manevi destek olmadığını belirterek, kendisi için aylık 4.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini istemiştir. Davalı, talep edilen nafakanın fahiş olduğunu, davalı kızına ancak 500 TL nafaka ödeyebileceğini belirterek, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 1.200,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır. TMK. nun 364.maddesine gore; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeslerine nafaka vermekle yükümlüdür." Aynı Kanunun 365/2.maddesınde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır. Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir. Somut olayda, taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının Yeditepe Üniversitesi'nde tiyatro bölümü 1. Sınıf öğrencisi olduğu, yıllık okul ücretinin 10.000 TL, yurt ücretinin ise 8.000 TL civarında olduğu, davalının ise makine mühendisi olup aylık 4.500 TL geliri bulunduğu, aynı zamanda bilirkişi olarak görev yaptığı ve 2015 yılı içerisinde 74 dosyada bilirkişi olarak görevlendirildiği, babasına ait evde yaşadığı ve kira ödemediği, yeniden evli olan davalının iki çocuğu daha bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak dosyanın incelenmesinden, davalının ekonomik durumunun tespitine ilişkin olarak yapılan araştırmasının yetersiz olduğu açıktır. Öyle ki davacı, davalı babasının "... Ortak Sağlık Güvenlik Birim" adında iş güvenliği şirketi ve Radyo Medya adına bir radyo istasyonu-kanalı bulunduğunu, ayrıca Bursa/İnegöl, Hatay/Kırıkhan ve Antalya/Kaş/Kalkan'da adına kayıtlı değerli taşınmazlar olduğunu iddia etmiş, yine davalı da dosya kapsamındaki beyanında emekli olduğunu, aynı zamanda da "küçük esnaflık" yaptığını belirtmiş olmasına karşın davalının gelir durumuna ilişkin gerekli araştırmanın yapılmadığı görülmüştür. O halde, mahkemece; öncelikle davalının aylık ve yıllık gelirlerinin ayrıntılı şekilde yapılacak araştırma ile net olarak saptanmasından sonra, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.