Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/11315 · K. 2018/10507

12. Ceza Dairesi         2016/11315 E.  ,  2018/10507 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hükümler : 1-... hakkında:TCK'nın 89/1, 89/2-b, d, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-... hakkında: CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat Taksirle yaralama suçundan sanık ...’nin beraatine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında tesis edilen mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemece olay yerinde yapılan keşif sonrası 26/01/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu olay yönünden ekip şefi sıfatında bulunan sanık ...'in olayın gerçekleştiği elektrik direğinin elektriğini kesmeyerek akımın devam etmesine neden olduğu gerekçesi ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 353. Maddesi ile Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60 ve 651 maddeleri gereğince asli kusurlu, sanık ...'ın ise kusursuz olduğunun belirtildiği, dosyada mevcut 04/06/2014 tarihli cevabi yazıya göre suç tarihinde sanıkların elektrik teknisyeni olarak çalıştıklarının belirtildiği ancak sanık ...'in alınan savunmasında ekip şefi olarak çalıştığını beyan ettiği, sanık ...'nin ise suç tarihinde katılan ile aynı pozisyonda bulunup ilgili iş yerinde işçi olarak çalıştığını beyan ederek müsnet suçu inkar ettiği, sanık ...'in olay günü katılanın çalıştığı birimde ekip şefi olarak çalışıp katılanın arızayı gidermek için çıktığı elektrik direğinin önceden elektrik akımını kesmeyerek yada kesilmesini sağlamayarak işçi sağlığı açısından katılanın yaralanmasında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinden kusurlu olduğu, sanık ...'nin ise iş yerinde katılanın sağlığı veya güvenliği açısından sorumluluğu olan herhangi bir pozisyonu bulunmayıp katılanla aynı işi yaptığından davaya konu olay yönünden taksir derecesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı gerekçeleriyle hükmolunan beraat ve mahkumiyet kararlarının kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede eksik inceleme yapılması nedeniyle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir. 1-Sanık...’nın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde: Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-İddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 89/2-d maddesi gösterilmediği gibi, iddianame içeriğinde de katılanın yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğu hususundan bahsedilmediği halde, sanık ...’e ek savunma hakkı tanınmadan, verilen cezanın TCK'nın 89/2-d maddesi gereğince artırılması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.