Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2016/11444 · K. 2018/6357

2. Ceza Dairesi         2016/11444 E.  ,  2018/6357 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı maddenin (4.) fıkrasıyla ¼ oranında artırım yapılması, cezanın alt sınırdan verilmiş olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış; eylemin birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin 119/1-c olarak gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; TCK’nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 4 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca ½ oranında indirilmesi sırasında 1 yıl 2 ay yerine 9 ay 10 gün hapis cezasına indirilerek ve daha sonraki uygulamalar bu miktar üzerinden yapılarak eksik ceza tayini, kazanılmış hak nedeniyle daha az cezaya hükmedildiğinden sonuca etkili görülmemiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır. Ancak; Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun’un 106/3,4,11 maddeleri uyarınca işlem yapılacağının kararda gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Kanun’un 106/3,4,11. maddeleri gereğince infazının yapılmasına'' karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.