Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/11564 · K. 2016/14413

22. Hukuk Dairesi         2016/11564 E.  ,  2016/14413 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, alacak isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep temiştir. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve hafta tatili çalışma ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Davalı taraf davacının fazla mesai yaptığında ücretinin ödendiğini beyan etmiştir. Davacının bazı aylara ait puantajlarda aylık fazla çalışma saatlerinin yazılı olduğu ve bodrolarda da “ek kazanç” hanesinde ödeme rakamlarının bulunduğu görülmüştür. Davalı açık temyizinde de bordrodaki ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını ileri sürmüştür. Bu durumda her iki tarafa bodroda yer alan “ek kazanç” hanesinde ödemenin niteliği sorulmalı, fazla mesai ücreti olduğunun anlaşılması durumunda bu defa banka kanalı ile ödenip ödenmedikleri denetlenmelidir. Banka kanalı ile ödeme söz konusu ise bordrolar ve puantajlar imzasız olduğundan davacının ispat etmesi durumunda ödenenden daha fazlasını talep etme hakkı da bulunduğu dikkate alınmalıdır. Fazla mesai ücretinin bulunması durumunda; banka kanalı ile varsa yapılan ödemede işçinin ihtirazi kayıt koyma imkanı bulunmayacağından bu ödemelerin mahsup edilmesi süreti ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir. Kabule göre davacının hizmet süresi olarak taleple bağlı kalarak fazla mesai alacağı dışındaki alacakların 31.01.2010 tarihine kadar hesaplanmasına rağmen fazla mesai alacağı bakımından işten çıkış tarihinin 31.01.2011 olarak kabul edilmesi hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.