Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2016/11653 · K. 2017/1640

3. Hukuk Dairesi         2016/11653 E.  ,  2017/1640 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması-ındirilmesi ve iştirak nafakası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalı ile 2014 yılında boşandıklarını,boşanma neticesinde davalı lehine aylık 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini,müşterek çocuklardan...’in velayetinin kendisine verildiğini,ancak müşterek çocuk lehine iştirak nafakasına hükmedilmediğini,kendisinin işçi olarak çalıştığını,gelirinin iyi olmadığını,davalının ise boşanma sonrasında bir şirkette çalışmaya başladığını,yine velayeti davalıda bulunan müşterek kızları Sinem için ise aylık 200 TL iştirak nafakası ödediğini ileri sürerek,davalı lehine hükmedilen aylık 200 TL’lik yoksulluk nafakasının kaldırılmasını olmaz ise indirilmesini,müşterek çocuk... için de dava tarihinden itibaren aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı,davacının maddi durumunun iyi olduğunu,kendisinin asgari ücretle çalıştığını,velayeti davacıda bulunan müşterek çocuk...’in ihtiyaçlarını ise karşılamaya çalıştığını savunarak,davanın reddini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile,dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalı lehine verilen yoksulluk nafakasının kaldırılmasına; velayeti davacıya verilen müşterek çocuk... için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 100 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. TMK.nun 176.maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir. Yargıtay ...nun 7.10.1998 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. ...nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (HGK. 7.10.1998 gün 1998/2-656 E.,1998/688 K. 26.12.2001 gün 2001/2-1158-1185 sayılı ve 1.5.2002 gün 2002/2-397-339 sayılı kararları). 2-Somut olayda;tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçları incelendiğinde,davacının şoför olup aylık 1.700 TL geliri bulunduğu,oturduğu evin babasına ait olduğu,müşterek çocuklardan...’in kendisi ile yaşadığı,çocuğun lise öğrencisi olduğu;davalının ise özel bir şirkette işçi olup asgari ücretle çalıştığı,velayeti kendisinde olan müşterek çocuk Sinem için 200 TL nafaka aldığı,annesine ait evde kızı Sinem ve annesi ile birlikte yaşadığı,çocuğun ilköğretimde eğitimine devam ettiği,annesinin ölen eşinden aylık 800 TL maaşı olduğu anlaşılmaktadır.Davacının dosya kapsamında yer alan maaş bordrosu incelendiğinde ise 2015/07. aya ait maaşının net 1.700 TL olduğu,davalının ise SGK kayıtlarına göre 2015/07. aya ait P.E.K ‘nın 1.337,17 TL olduğu görülmektedir. Her ne kadar mahkemece;davalının çalışıyor olması gerekçe gösterilerek davalı lehine boşanma sonucunda hükmedilen aylık 200 TL’lik yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, davalının çalışmaya başladığı iş, her an için sona erdirilebilecek bir iş olup, sabit ve güvenceli bir iş değildir.Nitekim davalının söz konusu işte sigortalı olarak çalışmakta olduğu dosya kapsamına yansıyan belgeler ile sabittir. Geçici işlerde çalışmak ise yoksulluk nafakasının kaldırılmasını gerektirmez. Davalının günümüz ekonomik koşullarında aldığı nafaka ile geçinmesi mümkün olmadığına göre; işe girip çalışması zorunluluk arzetmektedir. 3-Hal böyle olunca mahkemece;davalının sigortalı bir işte çalıştığı,bu işin sabit ve güvenceli bir iş olmadığı da dikkate alınmak suretiyle elde ettiği gelirin yoksulluk durumunu ortadan kaldırmayacağı,ancak kaldırma talebinin azaltma talebini de içermekte olduğu, bu durumun nafaka miktarının indirilmesinde etken olarak dikkate alınacağı da değerlendirilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci , ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.