Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2016/11709 · K. 2018/9938

10. Hukuk Dairesi         2016/11709 E.  ,  2018/9938 K. "İçtihat Metni" ...... Dava, davacı hakkında düzenlenen idari para cezasının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, davacıya ait....... plaka sayılı minibüs işletmesinin minibüs şoförü.......23.10.2012 tarihli denetim sırasında aynı tarihli işe giriş bildirgesinin, 2012/10. Aya ait 1 günlük asgari ücret üzerinden aylık prim hizmet belgesinin ve 23.10.2012 itibariyle işten ayrılış bildirgesinin Kuruma verilmemesinden bahisle davacı hakkında 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi doğrultusunda idari para cezası uygulandığı, davacıya tebliğ edilen 6.677,00 TL bedelli idari para cezasının iptali istemine ilişkindir. Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinde "...İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir." hükmüne yer verilmiştir. Bu yasal çerçeve gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezası ve ferilerinin iptali istemine ilişkin olarak eldeki davada, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK’nun 114’üncü maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi. .......