Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2016/11796 · K. 2018/1415

21. Hukuk Dairesi         2016/11796 E.  ,  2018/1415 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, davalı işverene ait işyerine geçen çalışmalarının Kuruma asgari ücret üzerinden bildirilmesi nedeniyle gerçek ücretin ile Kuruma eksik bildirilen ücret ve primler arasındaki farkın tespitine, Kurum kayıtlarını gerçek ücreti üzerinden düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi. K A R A R Dava; davacının, davalı işyerinde geçen çalışma sürelerine ilişkin gerçek prime esas kazançlarının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirkete ait zincir marketlerde satın alma müdürü olarak çalıştığını beyan eden davacının 11.06.2011 – 29.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının davalı Kurum'a asgari ücret üzerinden bildirildiği, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan 01.06.2011 işe başlama tarihli sözleşmede; davacının aylık net 5.000,00 TL ile çalışacağının belirtildiği, davalı şirkete mahkeme kararı ile kayyım atandığı, 05.05.2015 tarihinde kesinleşen karar ile şirketin iflasına karar verildiği, davalı şirket yetkilisi tarafından düzenlenen antetli, 04.06.2014 tarihli ve imzalı yazıda; davacının ...Hipermarketleri'nde genel müdür olarak çalıştığının, 5.000,00 TL almakta olduğunun belirtildiği, söz konusu yazının davacı tarafından Yapı Kredi Bankası'ndan kredi alırken kullanıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; hesaplamada brüt ücretin esas alınacağının, davacının talebinde tüm dönemde 5.000,00 TL aldığının iddia edildiğinin, bu nedenle 5.000,00 TL'nin brüt tutarının ilgili dönemin vergi oranları dikkate alınarak günlük kazancın tespit edileceğinin, ayrıca prime esas kazanç üst sınırının da dikkate alınacağının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmekte ise de davanın niteliği gereği prime esas kazancın ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının imzalı ücret bordroları olması halinde yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Somut olayda; dosyada mevcut 01.06.2011 tarihli işe başlama sözleşmesi ile 04.06.2014 tarihli yazının her zaman düzenlenebileceği dikkate alınmadan söz konusu belgeleri teyit edecek başkaca kayıt ve belge araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; davalı şirketin talep edilen döneme ilişkin defter, belge ve tüm kayıtlarını getirtmek, davacının marketler zincirinde genel müdür sıfatıyla çalışıp çalışmadığın ortaya koymak gerek duyulur ise alanında uzman bir bilirkişi marifeti ile yerinde inceleme yaptırmak, ücret bordrolarını davalı şirketten istemek, emsal ücret araştırması yapmak, 01.06.2011 tarihli işe başlama sözleşmesi ile 04.06.2014 tarihli yazıda imzaları bulunan yetkilileri dinlemek, davacının çalıştığını beyan ettiği market zincirinin kapasitesini belirlemek ve böylece toplanan deliller ve anılan Yasa maddeleri değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.