Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/11834 · K. 2019/2715

11. Ceza Dairesi         2016/11834 E.  ,  2019/2715 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Beraat 26.09.2013 tarihli dilekçe ile vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan şikâyetçi kurumun davaya katılan olarak kabulüne karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır" şeklindeki 260/1. maddesi gereğince, şikâyetçi ...’nün CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır. A)Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.08.2013 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, hükmün gerekçesinde “sanık ...’un yetkilisi olduğu şirketin sahte belge kullandığına dair tespit yapılamadığı” denilmek suretiyle beraat hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması, B)... Metal Plastik İmal. İth. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, şirketle ilgisinin bulunmadığını, aylık 800 TL karşılığı maaş ödeyerek kendisine şirket yetkilisi olarak görev verdiklerini, şirketin ne iş yaptığını bilmediğini, fiilen şirkette hiç çalışmadığını söylemesi; 01.08.2013 tarihli 2013-A-2170/18 sayılı vergi tekniği raporunda, 2010 takvim yılının Ekim, Kasım ve Aralık aylarında da fatura düzenlendiğinin belirtilmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; 1-Sanığın yetkili olduğu 30.07.2010 tarihinden sonra düzenlenen faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.