Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2016/11912 · K. 2018/2543

19. Ceza Dairesi         2016/11912 E.  ,  2018/2543 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 2014/5317 E. sayılı icra takip dosyasında, sanığın tek yetkilisi ve ortağı olduğu borçlu şirkete gönderilen ilamsız takip ödeme emrinin 02.09.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, şikayetin ise takip henüz kesinleşmeden 08.08.2014 tarihinde, yapıldığının anlaşılması karşısında, şikayet hakkının henüz doğmamış olması ve suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; 1-) 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesinde düzenlenen "alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mevcudu eksiltmek suçu"nun işlendiği tarih, Kanun'da tanımlanan seçimlik hareketlerin meydana geldiği tarihtir. Somut olayda borçlu şirketin yetkilisi olan sanığın, şirket aracının motor dahil birçok aksamının sökülmesine sebep olduğu tarihin net olarak tespit edilemediği, ancak aracın otoparka çekildiği tarihte pekçok aksamının söküldüğü tutanakla sabit olmakla, suçun işlendiği tarihin, aracın terk edilmiş şekilde bulunarak otoparka çekilme (giriş) tarihi olan 10.05.2014 günü olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında, talimat icra dosyasında bilirkişi eşliğinde otoparkta yapılan keşif tarihi olan 04.07.2014 tarihinin suç tarihi olarak yazılması, 2-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.