Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/11915 · K. 2019/4857

17. Hukuk Dairesi         2016/11915 E.  ,  2019/4857 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü; -K A R A R- Davacı vekili dava dilekçesinde, plakası tespit edilemeyen bir aracın müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek, 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi tazminat talebine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde yaralanma neticesinde kalıcı ve geçici iş göremezliği olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. A.T.K. raporuna göre davacının sürekli maluliyeti olmadığı belirlenmiştir. Yargılama esnasında alınan 15.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda davacının 3 aylık geçici iş göremezlik zararı 2.664,00 TL olarak belirlenmiş, mahkemece 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde talebinin ne kadarlık kısmının geçici, ne kadarlık kısmının sürekli iş göremezlik miktarına ilişkin olduğunu belirtmemiş, mahkemece de bu husus yargılama esnasında açıklatılmamıştır. Davacı vekili yargılama esnasında talebini ıslah etmemesine ve arttırmamasına rağmen mahkemece, davacının talebini aşacak şekilde 2.664,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu husus HMK'nın 26 ve 31. Madde hükümlerine aykırılık teşkil etmektedir. Mahkemece öncelikle davacı tarafa talebinin ne kadarlık kısmının geçici, ne kadarlık kısmının sürekli iş göremezliğe ilişkin olduğu açıklatılmalı ve daha sonra davacının talep miktarı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. 3-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davalı vekilinin, yargılama giderlerine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi, (2) nolu bnette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.