Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/12022 · K. 2018/8472

12. Ceza Dairesi         2016/12022 E.  ,  2018/8472 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet 2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Katılanlar vekili Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, hapis cezasının para cezasına çevrilmesinin yasaya aykırı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ...'ün kusurunun bulunmadığına, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, kusur tespitine, tayin edilen ceza miktarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanıklar hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, 2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, vekalet ücretinin sanıklar tarafından eşit şekilde ödenmesine, yargılama giderinin ise, her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “eşit” olarak, vekalet ücretinin de "müteselsilen" tahsiline karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (I) numaralı bendin dördüncü paragrafının "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellik dikkate alınarak, sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50/4-1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde, hüküm fıkrasının (II) numaralı bendin dördüncü paragrafının da, "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellik dikkate alınarak, sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50/4-1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi, hüküm fıkrasının yargılama gideriyle ilgili bendinde yer alan "eşit olarak tahsiline" ibaresinin yerine, "sebebiyet verdikleri oranda tahsiline" ibaresinin getirilmesi, vekalet ücretine ilişkin bentte yer alan "mütesilen" ibaresinin yerine de, “eşit olarak” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.