Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/12026 · K. 2017/3417

11. Ceza Dairesi         2016/12026 E.  ,  2017/3417 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Asıl karar (15/09/2015 tarih ve 2014/343 esas, 2015/504 karar sayılı); 1-Sanık hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 2-Sanık hakkında 2010 yılı içinde sahte belge düzenlemek suçundan : Mahkumiyet 3-Sanık hakkında 2011 yılı içinde sahte belge düzenlemek suçundan : MahkumiyetEk Karar (16/10/2015 tarih ve 2014/343 esas, 2015/504 karar sayılı); 1-Sanık hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 2-Sanık hakkında 2010 yılı içinde sahte belge düzenlemek suçundan : Mahkumiy 3-Sanık hakkında 15/09/2015 tarih ve 2014/343 esas, 2015/504 karar sayılı karar ile verilen (3) numaralı mahkumiyet hükmünün iptali A-Sanık hakkında 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan 16.10.2015 gün ve 2014/343 Esas, 2015/504 ek karar sayılı karara yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Kararla birlikte dosyadan el çekildiği halde yeniden ele alınıp yasaya aykırı şekilde verilen mahkemenin 16.10.2015 gün ve 2014/343 Esas, 2015/504 Karar sayılı ek kararı yok hükmünde olduğundan, katılan kurum vekilinin temyiz itirazının, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, B-Sanık hakkında 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen 15.09.2015 tarih ve 2014/343 Esas, 2015/504 Karar sayılı karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın kovuşturma aşamasında yakalama üzerine alınan sorgusu sırasında talep ettiği, OCAS sisteminden atanan ve huzurunda savunma yapan zorunlu müdafii yerine doğrudan sanığa yapılan tebligat usulsüz olup, öğrenme üzerine sanığın hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede; 1-Vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporlarında bahsedilen suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı mükellefin 2010 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ile üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağına geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delillerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2011 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, 2-Kabule göre ise; a-Dosya içerisinde mevcut vergi tekniği raporunun 2010 yılına ait olduğu, 2011 yılından bahsedilmediği, iddianamede ise sevk kısmında 2010, 2011 yılında vergi kaçakçılığı yapıldığı iddia edilmiş olmasına rağmen, iddianamenin metin kısmında 2011 yılından bahsedilmediği gerekçe gösterilerek 2011 yılından açılmış bir davanın bulunmadığı mahkemece kabul olunmuşsa da; dosya içerisinde bulunan vergi tekniği, vergi suçu raporu, rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ile bunlara atfen düzenlenen iddianame içeriğinden; 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan sanık hakkında dava açılmış olduğu anlaşılmakla, dosya içeriği ile bağdaşmayan gerekçe ile hüküm kurulması, b-Mahkemece verilen 15/09/2015 tarih ve 2014/343 esas, 2015/504 karar sayılı kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde sanık hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde sanık hakkında 2011 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle çelişkiye neden olunması, c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.