Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2016/1206 · K. 2018/10813

2. Ceza Dairesi         2016/1206 E.  ,  2018/10813 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde; şikayetçiye yönelik eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu savunmuş iseler de; şikayetçinin tüm aşamalardaki ifadesinde; sanıkların kendisine fotoğraf makinesi göstererek satmaya çalıştıklarını, fotoğraf makinesini eline verdiklerini ve kendisinde bırakıp gittiklerini, gitmelerinin hemen ardından cebini kontrol ettiğinde ise cebinde bulunan 2000 TL paranın yerinde olmadığını gördüğünü, sanıklardan fotoğraf makinesi satın almadığını, rızası dışında cebinden parasının alındığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasında; sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair ısrarlı ifadeleri karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme sonucunda aynı Yasa'nın 157/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2-Sanık ... hakkında daha ağır cezayı içeren Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/12/2009 tarih ve 2005/390 E - 2009/1010 K. sayılı 17/05/2012 tarihinde kesinleşen 765 sayılı TCK’nın 350/3 maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/10/2010 tarih ve 2007/79 E.-2010/650 K. sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması, 3-sanık ...'ın tekerrüre esas alınan İzmir 5.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/922 Esas, 2010/72 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 106/1-1. maddesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekliliği, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.