Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/12116 · K. 2019/6757

11. Ceza Dairesi         2016/12116 E.  ,  2019/6757 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet 1-... Tic. Ltd. Şti.’nin 04.05.2012 tarihine kadar yetkilisi olan sanığın, “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, kağıt üzerinde şirket ortağı olduğunu, şirketin tüm işlerinin eniştesi olan ... tarafından yürütüldüğünü, suça konu faturaların da yine bu kişi tarafından alındığını, atılı suçla ilgisinin bulunmadığını söylemesi; ...’un 09.12.2013 tarihinde tanık olarak alınan beyanında, olay tarihinde şirketin yetkili müdürünün sanık ... olduğunu belirtmesine rağmen, 04.08.2012 tarihli vergi inceleme tutanağındaki şirket yetkilisi sıfatıyla alınan beyanında sanıktan bahsetmeyerek, söz konusu malları gerçekten aldıklarını, bedelini ise nakit olarak ödediklerini söylemesi karşında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; dosyada suretleri mevcut tüm taşeronluk sözleşmeleri, teslim tutanakları, mükellef şirket tarafından araç sahipleriyle imzalanan sözleşmeler ve diğer evrak asılları ile şirketin tarh dosyasının ilgili kurumlardan getirtilmesi, vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları üzerinde şirket adına atılı bulunan imzaların sanığa ait olup olmadığının araştırılması, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması, 2-Kabule göre de; TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.