Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/12283 · K. 2020/1990

9. Hukuk Dairesi         2016/12283 E.  ,  2020/1990 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 01.07.2005 tarihinde 1701199401385 sigorta sicil numarası ile işverenin yanında çalışmaya başladığını, müvekkilinin 10.09.2013 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, müvekkilinin işverenden alması gereken ücretlerini alamadığını, işten çıkarılma tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep ettiklerini, kıdem tazminatının hesabında yemek ücreti, yakacak ve giyecek yardımı, çocuk paralarının da dikkate alınması gerektiğini, yine müvekkiline ihbar tazminatının da ödenmediğini, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ettiklerini, ihbar tazminatının hesabında yemek ücreti, yakacak vc giyecek yardımı, çocuk paralarının da dikkate alınması gerektiği, müvekkilinin davalı işverenden ücret alacağının da söz konusu olduğunu, müvekkilinin davalı işverenden yıllık izin ücretlerini, fazla mesaî ücretlerini, hafta sonu çalışması karşılığı olan ücretleri, yakacak ve giyecek yardımı paralarını, yemek ücretlerini ve çocuk paralarını da alamadığını, işbu sebeplerle alacaklarının tahsili için dava açma zaruretinin hasıl olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğu, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etme zorunluluğunun doğduğunu, dava dilekçesinde belirtildiğinin aksine davacının işe başlama tarihinin 07.01.2005 tarihi değil 01.02.2006 tarihi olduğu, bu sebeple işe başlama tarihine itiraz ettiklerini, davacının kıdem tazminatı talebinin yersiz olduğu, davacının 11.09.2013-12.09.2013-13.09.2013-14.09.2013-16.09.2013 ve 17.09.2013 tarihlerinde (15.09.2013 tarihi hafta tatilidir.) ardı ardına 6 iş günü işyerine gelmediğinden hakkında devamsızlık tutanağı düzenlendiğini, Çan Noterliği'nin 18.09.2013 tarih ve 7158 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işe gelmediği hakkında tutanak düzenlendiği, işe gelmeme sebepleri konusunda savunmalarını bildirmesi, geçerli mazereti yoksa ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 3 gün içerisinde işbaşı yapması gerektiği, aksi takdirde 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi gereği iş akdine son verileceğinin kendisine bildirildiği, iş bu ihtarnamenin kendisine 23.09.2013 tarihinde tebliğ olunduğu halde, davacının işe gelmeme sebebine ilişkin savunma ve mazeret sunmadığı gibi iş başı da yapmadığını, son olarak; savunma ve mazeret bildirmeyen ve işine de başlamayan davacıya, Çan Noterliği'nin 11.10.2013 tarih ve 7672 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdinin işveren tarafından haklı sebeplerle feshedildiğinin ihtar edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı tanığı Murat'ın ve davalı tanıklarının anlatımları ile davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne verdiği şikayet dilekçesi içeriğinden iş akdinin bizzat davacı işçi tarafından feshedildiği anlaşılmakta olup haklı nedenle de olsa iş akdini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır. 3- Mahkemece davacının fazla mesai ücreti alacağının toplam brüt 10.890,11 TL. olmasına rağmen hükümde ıslah ile artırılan kısmın 10.690,11 TL. yerine 10.890,11 TL. olarak hüküm altına alınmasıda hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.