Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2016/12444 · K. 2017/1444

14. Ceza Dairesi         2016/12444 E.  ,  2017/1444 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (sanık ...); kasten yaralama (sanıklar ..., ... için ikişer kez,... için bir kez), konut dokunulmazlığının ihlali (sanıklar) HÜKÜM : Sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama (iki kez) suçlarından; sanıklar ... ile ... kasten yaralama (katılan ...'ye yönelik) suçundan mahkûmiyetlerine; sanıklar ..., ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'e yönelik) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanıklar ..., ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'e yönelik) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneği bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek katılan ... vekili, katılan sanık ... vekili ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri itiraz kabul edilip esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama (iki kez), konut dokunulmazlığının ihlali; sanıklar ... ile ... haklarında kasten yaralama (katılan ...'ye yönelik) suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama (iki kez), konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde: Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, TCK'nın 102/2 maddesi uyarınca verilen ceza 10 yıla ulaşsa veya geçse dahi, suçun sonucunda ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, aynı Kanunun 49/1, 102/5. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırılabilmesi için cezada bir miktar daha arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanıklar Hicabi ile Halis haklarında kasten yaralama suçundan (katılan ...'ye yönelik) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması lüzumu, Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresi ile hüküm fıkrasına “Hüküm tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3000,00-TL maktu ücreti vekaletin sanıklardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan ...'ye verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.