Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2016/12470 · K. 2019/298

13. Hukuk Dairesi         2016/12470 E.  ,  2019/298 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R Davacı, biriktirdiği 6.000,00-TL parayı ihtiyacı olduğunda geri almak üzere davalıya emanet olarak verdiğini, iş yeri açacak olması sebebiyle paraya ihtiyaç duyduğundan parasını davalıdan istediğini, davalının önce parayı bulamadığını, sonra koyduğu yeri hatırlamadığını, en son olarak da paraları geri aldığını iddia ederek parayı vermekten kaçındığını belirterek 6.000,00-TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.000,00-TL nin yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dava, davacının davalıya emanet olarak bıraktığını belirttiği 6.000,00-TL paranın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı ve davalı tarafından sunulan deliller davanın ispatı için yeterli görülmediğinden yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış olup, davalı taraf yemin deliline dayanmış ve son celse de davacı "Ben namusun vicdanım ve kutsal saydığım bütün değerler üzerine yemin ederim ki benim davalıda 6.000,00 TL param vardır. Bu parayı da kendisine emanet bırakmıştım. Kendisinden de almış değilim. Ben ilk başta 2.000,00 küsür TL bıraktım. Daha sonra 5.500,00 TL verdim. Toplam 7.555,00 TL teslim ettim ve bu paradan ufak tefek para aldım. Yeminimde ısrar ediyorum. Ben parayı davalıdan almadım." şeklinde usulüne uygun şekilde yemin eda etmiş ve mahkemece davacının bıraktığı paranın 6.000,00-TL olduğunu dosyaya sunulan delillerle usulünce kanıtlayamadığı, davalının ikrarının ise 1.000,00-TL ile sınırlı olduğu, davalının 1.000,00-TL’nin davacıya iade ettiği iddiasını da usulünce kanıtlayamadığı, bu konuda yemin deliline dayanmışsa da davacının ısrarla bıraktığı paranın 7.550,00-TL olduğu, bir kısım parayı aldığını, 6.000,00-TL parayı almadığını bildirdiği gerekçesiyle 1.000,00-TL yönünden davanın kısmen kabulüne gidilmişse de; davacı ve davalı arasında yazılı sözleşme ilişkisi mevcut olmamasına rağmen davalının ikrarı karşısında davacının davalıya emanet olarak para verdiği konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık konusu davalıda bırakılan paranın davacıya iade edilip edilmediği, iade edilmişse miktarının ne olduğuna ilişkindir. Bu kapsamda taraflar iddia ve savunmalarını usulüne uygun yasal delillerle ispat etmeleri gerekmektedir. Ancak, davacı ve davalı tarafın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'ya göre dava ve cevap dilekçelerinde açıkça yemin deliline dayanmadığından bu delili kullanması mümkün değildir. O halde, mahkemece, taraf delilleri değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yemin deliline dayanmayan davacı ve davalıya bu hakkı hatırlatılarak davalının yemin deliline dayanması sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Kabule göre de, tarafların usulüne uygun şekilde yemin deliline dayanmamasına rağmen mahkemece taraflara yemin delili hatırlatılarak davacının ettiği yemine değer verilmesi ve gerekçede bu hususun işlenmesi doğru görülmemişse de; ek bozma sebebi yapılmamış ve tenkit ile yetinilmiştir. 2-Bozma nedenine göre davacının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.