Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/12476 · K. 2019/8274

11. Ceza Dairesi         2016/12476 E.  ,  2019/8274 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter, belge gizleme, Sahte fatura düzenleme ve kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet I- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak; a) VUK'nin 359/a-2. maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olmasına ve Mahkemece hükmün gerekçesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirecek neden görülmediğinin belirtilmesine rağmen, sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle çelişkili hüküm kurulması, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiş, II- 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' ve ''2011 takvim yılında sahte fatura kullanma'' ile “defter ve belgeleri ibraz etmeme‘‘ suçlarına ilişkin olduğu, Emet Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 16.03.2017 tarih ve 2013/210 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya kısmen aykırı olarak “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmeme‘‘ suçlarından kamu davası açıldığı, 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçları ile ilgili vergi incelemesi bulunmadığı gibi verilen bir mütalaanın da bulunmadığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği cihetle, Mahkemece sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun şekilde açılmış 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçlarından sanığın hukuki durumu değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulması, yine vergi incelemesi ve dava şartı bulunmayan 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarına ilişkin ise düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mütalaa verilmeyen suçların da hükme esas alınmak suretiyle düzenleme ve kullanma eylemlerinin tek suç kabul edilerek hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca mahkumiyet hükümlerinin BOZULMASINA, sonuç cezalar yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.