Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/126 · K. 2019/6876

9. Hukuk Dairesi         2016/126 E.  ,  2019/6876 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 19/10/2009 tarihinden itibaren davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başlayıp halen çalışmasının devam ettiğini, ayda 26 gün, kış döneminde sabah 08:00 ile en erken 21:00-22:00 saatlerine kadar, yaz döneminde sabah 08:30 ile en erken 21:00/22:00 saatlerine kadar çalıştığını, 01/01/2013 tarihine kadar çalıştığı ... Adliyesi'ndeki dönemde ayda iki kere Cuma günü saat 17:00'den Cumartesi saat 09:00’e kadar nöbet tuttuğunu, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aldığı son ücretin yol ve yemek ücreti içinde olmak üzere 1.580,00 TL. olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; dava ile talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24/10/2009 tarihinden önceki taleplerini kabul etmediklerini, fazla mesai çalışması olmadığını, fazla çalışma yapmış olması halinde bunun kullandığı araç üzerindeki GPS cihazından tespit edilebileceğini savunarak davanını reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı davalı işyerinde haftada altı gün çalışmakta olup fazla mesai talebi kullandığı aracın GPRS kayıtlarının bulunduğu dönem açısından bu kayıtlar dikkate alınarak, bulunmadığı dönem açısından ise tanık beyanlarına göre değerlendirilmiştir. GPRS kayıtlarının olmadığı ve tanık beyanı ile sonuca gidilen dönem açısından davacının 08:00-20:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile günde 10,5 saat ve haftada 63 saat çalıştığı ayrıca davacının ayda iki kez nöbete kaldığı, nöbet gününde ise günlük 14 saat çalıştığı şeklinde belirleme yapılmıştır. Davacının nöbete kalıp ayda iki kez 14 saat çalıştığı günlerin 10,5 saati, daha önceki haftalık çalışmanın 63 saat olduğu şeklindeki belirlemede değerlendirilmiş olup nöbet nedeniyle davacının nöbet tuttuğu hafta bakımından 63 saate ilave çalışması 14 saat -10,5=3,5 saat olup davacının nöbet tuttuğu hafta için 66,5 saat, nöbet tutmadığı hafta için ise 63 saat çalıştığı, keza GPRS kayıtlarına göre hesaplanan dönem bakımından da nöbet nedeniyle haftalık çalışma saatine ilavesi gereken sürenin 1 saat 45 dakika olduğu nöbet iki haftada bir olduğundan haftalık fazla mesai süresinin 19 saat 45 dakika olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin yazılı şekilde tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/03/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.