Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/12702 · K. 2017/1200

4. Hukuk Dairesi         2016/12702 E.  ,  2017/1200 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vasisi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vasisi tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalının kendisine iftira attığını belirterek manevi tazminat talep etmiştir. Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davalı hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/188 esas sayılı dosyası ile iftira suçundan kamu davası açılmış, yargılama sonucunda mahkumiyet kararı verilmiş olması da dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamından, davalıya ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/09/2010 gün, 2006/573 esas, 2010/736 karar sayılı dosyası ile ağabeyi ...’in vasi olarak atandığı, ... Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan sağlık kurulu raporunda; davalıda Paranoid Sendrom ve Deluzyonel Bozukluk olarak tanımlanan akıl hastalığı bulunduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 65. (818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 54. maddesi) maddesi hükmüne göre; hakkaniyet gerektiriyorsa hakim, ayırt etme gücü bulunmayan kişinin verdiği zararın tamamen veya kısmen giderilmesine karar verir. Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları itibariyle hakkaniyetin gerektirdiği hallerde ayırt etme gücü bulunmayanların başkalarına verdikleri zararların tazminine hükmedileceğine ilişkin TBK'nın 65. (BK'nın 54.) maddesi hükmünün somut olayda uygulama koşullarının bulunup bulunmadığıyla ilgili bir değerlendirme yapılmasının ardından elde edilecek neticeye göre karar verilmesi gerekirken, akıl hastası olduğu anlaşılan davalı hakkında açıklanan şekilde bir araştırma yapılmadan tazminata hükmedilmiş olması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.