Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/12857 · K. 2020/1317

9. Hukuk Dairesi         2016/12857 E.  ,  2020/1317 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken görevi dışında işler verilmeye başlandığını, kabul etmeyince yeniden yapılandırma gerekçesiyle iş sözleşmesinin fesh edildiğini ileri sürerek kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının müvekkil şirkette şoför olarak değil, garson (servis elemanı) olarak işe alındığını, bu durumun iş sözleşmesinin 3. numaralı bendinde "yapılacak iş" başlığı altında çok net olarak düzenlendiğini, davacının iş sözleşmesine uymayan talepleri ve işlerin yoğunluğu nedeniyle artan garson ihtiyacını karşılayamaması nedeniyle haklı nedenle işten çıkarıldığını, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları olduğu ancak kötüniyet tazminatı şartları oluşmadığından bu talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise iddianın doğru olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı talebi ile davacı tanığının beyanına göre davacının fazla çalışma yaptığı ve hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Davacı tanığı D.A.nın davacının yeğeni olduğu gibi davalı işyerinde de çalışmadığı, bu nedenle davacının çalışmalarını ve işyerinin çalışma düzenini bilebilecek durumda olmadığı anlaşıldığından beyanına itibar edilemez. Bu durumda Mahkemece, davalı tanık beyanları bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacakları olup olmadığının belirlenmesi gerekirken davalı işyerinde çalışmayan ve davacı ile akrabalık ilişkisi olan tanık beyanı ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.