Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/12861 · K. 2019/6827

11. Ceza Dairesi         2016/12861 E.  ,  2019/6827 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet I. Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, II.Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde; 1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; İzmir Vergi Denetim Kurulunun 09.07.2014 tarihli, 16684 sayılı yazısında, ... San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği ancak şirket müdürü olan ...’ın 13.05.2011 tarihinde vefat etmesi nedeniyle suç duyurusu mütalaasında bulunulmadığı belirtildiğinden; suç konusu faturaları düzenleyen ... San. Tic. Ltd. Şirketi hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen şirketin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a)UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/14028 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli, 2013/418 Esas, 2013/863 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 19.03.2019 tarihli, 2016/6326 Esas, 2019/2831 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; aynı vergi mükellefiyeti kapsamında aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin kendi içinde zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.