Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/12863 · K. 2018/4121

11. Hukuk Dairesi         2016/12863 E.  ,  2018/4121 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/06/2015 tarih ve 2014/142-2015/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkiline ait ... ibareli markanın 5.5.1988 tarihinde 103490 tescil numarası ile tescilli olduğunu, ... “...” ... ... "...” “çocuklara kahvaltıyı sevdiren ...” "..." "..." ibareli 29. 30. ve 32. sınıflarda tescil edilmiş çok sayıda markası bulunduğunu, "..." markasının tanınmış marka olarak kabul edildiğini, buna rağmen aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirket tarafından tarafından "..." ibareli 29. sınıf mallar için tescil başvurusu yapıldığını, yaptıkları itirazların ise MDB ve YİDK tarafından reddedildiğini, markaların esas unsurunun ... ibaresi olduğu ve tescil kapsamlarının da aynı olduğu, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlık düzeyinden haksız bir şekilde yararlanma amacı taşıdığını, müvekkilinin ...ibaresini uzun yıllardır kullanarak ibarenin ayırt edici unsur haline gelmesini sağladığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili; YİDK kararının hukuka ve usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili; müvekkilinin "..." marka ve unvan ibaresinin şemsiyesi altında uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini, dava konusu marka başvurusunda "..." ibaresinin asli, ... ibaresinin tali unsur olduğunu, taraf markalarının benzer olmadığını, karıştırılması ihtimalinin bulunmadığını, "..." kelimesinin bir peynir türünü belirten 556 sayılı KHK'nin 7/c maddesi anlamında bir cins ismi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı başvurusu ile davacı markalarının tescil kapsamları karşılaştırıldığında, dava konusu marka mal ve hizmet sınıfında yer alan; ''Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. "Turşular, kurutulmuş meyveler, patates kızartmaları hariç olmak üzere kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler'' ile bir kısım davacı markalarının tescil kapsamlarının aynı/benzer olduğu, “...” ibaresinin dava konusu yapılan başvuru kapsamında yer alan ürünler açısından ayırt edicilik niteliğinin bulunduğu ve vasıf bildirmediği, davacının “...” ibaresini pek çok markada kullandığı ve ayırt edicilik kazandırdığı, “...” ve “bem...” ibarelerinin aynı çağrışımı yapan, aynı anlamı taşıyan ibareler olduğu, dolayısıyla görsel, anlamsal ve sesçil olarak karıştırılma riski taşıyan ibareler olduğu, öte yandan davalı başvurusunda “Bembyz” ibaresinin üst kısmında kullanılan yaprak şeklini andıran görsel efekt ve renk kombinasyonunun da davacı markasıyla benzer görsel çağrışımlar uyandırdığı, taraf markalarının KHK. m. 8/1-b anlamında karıştırılma tehlikesine neden olabilecek düzeyde benzer bulunduğu, ayrıca davalı marka başvurusu kapsamında tüm mallar açısından KHK. m. 8/4 hükmünün koşullarının da oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK kararın iptaline, davalı adına tescil olunan 2011/92617 sayılı “... ... ...” markasının tescilli olduğu 29. sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.