Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/12962 · K. 2017/2792

12. Ceza Dairesi         2016/12962 E.  ,  2017/2792 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusura, bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, sanık müdafilerinin kusura, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu gerekçe gösterilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak tayin edilmesi isabetli ise de, oluşa uygun olmayacak şekilde günlüğü 80 TL den adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın, tali kusurlu olan sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.