Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/13230 · K. 2017/6887

17. Hukuk Dairesi         2016/13230 E.  ,  2017/6887 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili; davacıya ait.... plaka nolu aracın evinin önünden çalındığını, bu konuyla ilgili davacının resmi makamlara başvurduğunu, daha sonra aracın bulunarak çenc edildiğini, üzerine sahte motor numarası, şase numarası ve sahte plaka takıldığının tespit edildiğini, üzerindeki ... plaka ile davacıya teslim edildiğini, üzerinde sahte plaka takılı bulunan davacıya ait aracın sahte plaka olan ... aracın sahibinin vergi borcu nedeniyle ... Vergi Dairesince haczedildiğini, Saraylar Vergi Dairesince ihaleye çıkarıldığını ve 01.02.2009'da ... isimli bir kişiye 8.200 TL bedelle ihale edildiğini, açıklanan nedenlerle davalı ... dairesince yapılan ... plakalı aracın bedeli olan 8.200 TL'nin davalı ... dairesince araca el koyma tarihi olan 01/04/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile, ayrıca davacının aracı kullamamasından kaynaklanan bedel ile davacının uğradığı manevi zarar için fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 3.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; aracın sahibi vergi borçlusu olduğu, satışı da kendi vergi daireleri yapmadığı için davanın husumet yönünden reddini, işlemler yapılırken herhangi bir itiraz olmadığını, davalının sicile güven ilkesi gereği görevini yaptığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep edilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.200,00 TL'nin 01/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aracı kullanamamaktan dolayı uğradığı maddi tazminat ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına vergi borcunun olmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesine göre davalıdan harç alınmamasına 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.