Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/13246 · K. 2018/490

11. Hukuk Dairesi         2016/13246 E.  ,  2018/490 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada.... Tüketici Mahkemesi’nce verilen 09/02/2016 tarih ve 2014/2708-2016/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 27.03.2014 tarihinde ....yolculuğunu davalıya ait uçakla yaptığını, davalıya teslim edilen 2 adet bagajın kaybolduğunu, başvurular sonucunda bu bagajlardan birinin geri verildiğini, ancak diğer bagajının teslim edilmediğini, müvekkilinin başvuru ve taleplerine davalının ilgisiz kalarak oyalama yoluna gittiğini, talepleri iki ay sürüncemede bıraktığını, kayıp bagajın içinde eşyaların, çocuklar ve torunlar için alınan hediyelerin, işitme cihazının bulunduğunu, cihazın bulunacağı düşüncesiyle müvekkilinin yeni işitme cihazı almadığını, kayıp nedeniyle manevi zarar da gördüğünü ileri sürerek şimdilik 500 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın kayıp tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talep sonucunu 4.524 TL'ye çıkarmıştır. Davalı vekili, Montreal Sözleşmesi uyarınca müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait bir bagajın kaybolduğu hususunda uyuşmazlığın bulunmadığı, ....Sözleşmesi uyarınca taşımacının sorumluluğunun 1131 özel çekme hakkı ile sınırlandırıldığı, davalının kasıt veya pervasızca davranışının ispatlanamadığı, manevi tazminata hükmedilmesi halinde sınırlı sorumluluğun aşılacağı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kabulüne, 4.524 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminat istemi hakkında sınırlı sorumluluk hükümleri uygulanamayacaksa da somut olayda manevi tazminat şartlarının oluşmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dava, havayolu taşıması sırasında kaybolan bagaj nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait bagajın 27.03.2014 tarihinde davalıya teslim edildiği ve davalı tarafından davacıya iade edilmediği hususunda ihtilaf bulunmamakta olup davacı, dava ve ıslah dilekçesinde uğradığı zararın kayıp tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Bu durumda mahkemece kayıp tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken faiz isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 1 nolu bendinde yer alan "Faize ilişkin istemin reddine" kısmının hükümden çıkarılarak yerine "Hükmolunan miktara kayıp tarihi olan 27.03.2014 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine" ibaresinin yazılmasına, kararın bu haliyle davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 93,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.