Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2016/13389 · K. 2018/10790

10. Hukuk Dairesi         2016/13389 E.  ,  2018/10790 K. "İçtihat Metni" ...... Dava,......... adına tahakkuk ettirilen idari para cezasının tahsiline yönelik takip kapsamında tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Ancak, idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgindir. İnceleme konusu davada; ....... tarafından 04.05.2006 tarihinde verilen 2005 yılı 11. ve 12. aylara ait iptal ve ek aylık prim ve hizmet belgelerinin dikkate alınıp alınmayacağı hususunda yapılan denetimde iş yeri kayıt ve belgelerin ibraz edilmesine yönelik kurum yazısının şirket müdürü ve ortağı olan davacıya tebliğ edildiği, belgelerin süresinde sunulmaması üzerine 5510 sayılı yasanın 102/1-e maddesi gereğince ilgili şirket hakkında idari para cezası tahakkuk ettirilerek davacıya 23.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davacının süresinde kuruma itiraz etmesi üzerine kurumun 14.08.2013 tarihli 6 sayılı kararı ile itirazın reddedildiği ve red kararının 28.08.2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, idari para cezasıyla ilgili ........p nolu ödeme emrinin 26.12.2013 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, ödeme emrinin ilgili şirket hakkında düzenlendiği ve davacının adının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, ödeme emri şirket adresine gönderilmediğinden tebligatın usulsüz olduğu ve ödeme emrine konu borcun zamanaşımına uğradığı iddiası ile ödeme emrinin iptalini talep etmiş, mahkemece kurum tarafından yapılan işlemlerin yerinde olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Somut davada; idari para cezası ve ödeme emri davacının müdürü ve ortağı olduğu şirket adına düzenlenmiş ve davacıya tebliğ edilmiştir. İdari para cezaları şahsi olduğundan şirketi temsil ve ilzama yetkili kişiler sorumlu değiller ise de idari para cezası davacıya tebliğ edildiğinden borç tazyiki altında bulunan davacının dava açmasında hukuki yararı vardır. Bu bağlamda, davanın menfi tespit davası olduğu kabul edilerek, talebin buna göre değerlendirilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi. ......