Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/13435 · K. 2019/22342

9. Hukuk Dairesi         2016/13435 E.  ,  2019/22342 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 2006 yılının Haziran ayında çalışmaya başladığını, iş akdini davacının 18.09.2012 tarihinde işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin maaşının net 900,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, kıdem tazminatı hak etmediğini, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının fazla mesai yapmadığını, fazla mesai yaptı ise ücretlerin ödendiğini, dini ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Gerekçeli karar başlığında, ıslah tarihi olarak 03/06/2014 yazılması gerekirken, 10/11/2015 tarihinin yazılması maddi hata olup, yerel mahkemece her zaman düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 3-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde fazla mesai yaparak çalıştığını iddia etmiş, iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları gözetilerek davacının haftada 4 gün 9 saat, 2 gün 11 saat çalıştığı kabul edilerek haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kanaatiyle hesaplama yapılmış ise de, bu hesap tarzı hatalıdır. Taraf tanıkları, bazı günler işyerinde 11 saat çalışıldığını beyan etmiş isede, hangi günler 11 saat çalışıldığı net bir şekilde ortaya konulmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; davacının haftada 6 gün, günde 9 saat çalıştığı kabul edilerek, günlük çalışma süresinden 1 saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra, davacının yasal çalışma süresini aşan haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle hesaplama yaptırmak, fazla mesai ücretinden karineye dayalı makul indirim yapıldıktan sonra, imzasız ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkukları toplamının hesaplanan fazla mesai ücreti tutarından mahsubundan sonra sonucuna göre bir karar vermektir. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir. 4-8.085,78 TL olması gereken kıdem tazminatı alacağının, maddi hata ile 8.805,78 TL olarak hüküm altına alınması da isabetsizdir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.