Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2016/13446 · K. 2016/15697

3. Ceza Dairesi         2016/13446 E.  ,  2016/15697 K. "İçtihat Metni" Basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 51/1. madde uyarınca ertelenmesine, 51/3. maddesine 1 yıl süreyle denetim süresi belirlenmesine dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Kararının infazı sırasında, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce yapılan tebligata uymaması üzerine 5 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin aynı mahkemenin 20/11/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Ek Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 21.06.2016 tarih ve 2016/4126 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.07.2016 tarih ve 2016/284461 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16/02/2015 tarihli ve 2014/5140 Esas ve 2015/9222 sayılı Kararında belirtildiği üzere, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının bildirilmesi üzerine, Mahkemece hükümlüye, “denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı içerir duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğ edilmesi gerekirken, dosyada hükümlüye belirtilen uyarıyı içeren davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyerek savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hükmün aynen infazına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2015 tarihli ve 2014/546 Esas, 2015/62 sayılı Ek Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.